De meeste mensen zijn waarschijnlijk bekend met het concept van beeldverhouding—wordt vaak gebruikt om de verhouding tussen de breedte en hoogte van een afbeelding, video of beeldscherm te beschrijven. In de commerciële display-industrie vertegenwoordigen gangbare numerieke combinaties zoals 16:9, 4:3 en 21:9 de beeldverhoudingen van een scherm. Verschillende beeldverhoudingen bepalen of een scherm breed, verticaal of vierkant is.
Van 4:3 tot 16:9 en nu ook nog eens allerlei andere verhoudingen: waarom zijn er zoveel opties op het gebied van commerciële displays, waardoor de nadruk op standaardisatie ligt?
Hoewel 16:9-schermen nu alomtegenwoordig zijn, is de historische ontwikkeling van schermverhoudingen niet van de ene op de andere dag gebeurd. In de begintijd was de vraag naar schermen vooral gericht op televisies. De CRT-schermen die destijds werden gebruikt, beperkt door de technologie en bovendien dicht bij de beeldverhouding van vroege films, hanteerden een 4:3-verhouding binnen het zichtbare bereik, wat het de klassieke beeldverhouding van die tijd maakte.
Voorbeeld: De klassieke film uit 1958 Een vleugje kwaad gebruikt een beeldverhouding van 4:3.
Later namen LCD-schermen deze verhouding over. Met de popularisering van de LCD-schermtechnologie en de ontwikkeling van high-definition videostandaarden werd 16:9 echter geleidelijk de gangbare beeldverhouding.
Hoewel het weergavegebied van een 16:9-scherm ongeveer 10% kleiner is dan dat van een 4:3-scherm, is het menselijke gezichtsveld een brede rechthoek: mensen besteden meer aandacht aan de linker- en rechteromgeving dan aan de boven- en onderkant. De 16:9-verhouding lijkt dus beter aan te sluiten bij menselijke visuele gewoonten.
Daarentegen zijn 4:3-schermen te vierkant van vorm, waardoor de zichtlijn naar boven en beneden kan verschuiven en de visuele effecten relatief beperkt zijn.
Een belangrijkere reden is dat de 16:9-verhouding compatibel is met content in twee andere verhoudingen: 4:3 en 2,35:1. Door zwarte balken toe te voegen, blijft de oorspronkelijke beeldverhouding van de content behouden, waardoor de afbeelding niet wordt uitgerekt of vervormd.
Voorbeeld: De beeldverhouding 16:9 is compatibel met verschillende inhoudsverhoudingen.
Voorbeeld: Wanneer u een film met een beeldverhouding van 2,35:1 afspeelt op een 16:9-scherm, gaat er geen enkel deel van het beeld verloren.
Dankzij een betere visuele uitlijning en hogere compatibiliteit van inhoud is de 16:9-verhouding tegenwoordig de meest voorkomende beeldverhouding. Deze en andere factoren spelen hierbij een rol.
In de detailhandel blijft 16:9 de mainstream, maar er zijn nog steeds "hoekjes waar het niet past. Om tegemoet te komen aan verschillende gebruiksscenario's zijn er meer schermverhoudingen ontstaan, waardoor er niches in commerciële ruimtes zijn ontstaan.
De schappen in winkels zijn meestal smal en lang, en traditionele 16:9-schermen passen vaak niet perfect in deze kleine ruimtes.
Barschermen doorbreken echter de ruimtelijke beperkingen met hun unieke smalle en lange vorm (beeldverhouding ≥ 3:1) en passen zich perfect aan de smalle, lange ruimtes aan die traditionele 16:9-schermen niet kunnen accommoderen.
Gangen zijn relatief lang, dus worden er meestal schermen met bredere en plattere beeldverhoudingen gekozen, zoals 21:9 of 32:9.
Deze verhoudingen zorgen ervoor dat er meer content aan beide kanten van het scherm kan worden weergegeven. Tegelijkertijd nemen de brede, platte schermen weinig verticale ruimte in beslag, waardoor er geen gevoel van ruimtelijke beklemming ontstaat.
Voorbeeld: iMGS-plafondschermen met een beeldverhouding van 21:9 bieden een breder beeld zonder dat dit ten koste gaat van de plafondhoogte.
Horizontale schermen nemen veel ruimte in beslag, wat vaak de benuttingsgraad van de locatie beïnvloedt. Verticale reclameapparatuur met een beeldverhouding van 9:16 kan daarentegen de verticale ruimte optimaal benutten, waardoor ze bijzonder geschikt zijn voor smalle winkelruimtes.
Zo kunnen verticale reclamemachines van 9:16 bijvoorbeeld op plekken als kassa's, liften of hoeken flexibel in de omgeving worden geïntegreerd, waardoor elke centimeter verticale ruimte optimaal wordt benut.
In winkels kiezen winkeliers flexibel de juiste beeldverhoudingen op basis van de grootte en functie van verschillende ruimtes. Voor de belangrijkste presentatieruimtes worden nog steeds grote 16:9-schermen gebruikt; voor kleine hoeken of kleine displays worden schermen met beeldverhoudingen zoals 3:1, 21:9 of 9:16 gekozen om accurate informatieoverdracht en maximale ruimtebenutting te garanderen.
De beeldverhouding en de presentatie van de content van een scherm zijn complementair: alleen door de juiste verhouding te kiezen, kan de beste contentweergave worden gegarandeerd. Niemand wil immers een uitgerekt of vervormd beeld zien.
Dit betekent echter niet dat een horizontaal geproportioneerd scherm alleen horizontale content kan afspelen. Via de split-screenmodus van reclameschermen kan de beeldverhouding van het scherm worden aangepast aan de behoeften van de content.
De splitscreenmodus van reclameschermen verdeelt het scherm in meerdere delen, waardoor meerdere soorten content tegelijkertijd op hetzelfde scherm kunnen worden weergegeven. Een 9:16-scherm kan bijvoorbeeld worden gesplitst in twee of meer kleine delen, die elk verschillende advertenties of informatie weergeven.
Voorbeeld: De splitscreenmodus van iMGS-reclameschermen verrijkt de reclame-inhoud en maximaliseert het gebruik van schermruimte wanneer de ruimte beperkt is.
Met de splitscreen-modus van reclameschermen wordt de beperking van vaste beeldverhoudingen doorbroken. Er kan meer content tegelijk worden bekeken en zelfs dynamische en statische advertenties kunnen tegelijkertijd worden afgespeeld.
Het biedt een alternatief voor het "vullen van het hele scherm: door middel van intelligente split-screening worden flexibelere en meer diverse weergaveformaten bereikt.
De beeldverhouding van een scherm is niet alleen een ontwerpkeuze; er spelen meerdere factoren een rol. Naast het afstemmen van content op de juiste grootte, is het van belang om te voldoen aan de juiste situatie. Commerciële ruimtes passen zich niet aan aan schermproducten en ook niet aan één standaard beeldverhouding. In plaats daarvan moeten reclameschermen zich aanpassen aan verschillende gebruiksscenario's om beter te kunnen inspelen op de steeds veranderende commerciële omgeving.
